Tiresias

Tiresias vertelt het verhaal van de mythische ziener die jarenlang als vrouw leefde en terugkeert naar het bos om weer man te worden. Wanneer Zeus en Hera een echtelijke ruzie hebben, wordt Tiresias geroepen als scheidsrechter. Zijn oordeel valt niet in goede aarde bij Hera, die hem zijn zicht ontneemt. Als compensatie krijgt de blinde Tiresias de gave van het zienerschap. Geïnspireerd op Holding On van Kae Tempest grijpen de makers deze oude mythe aan om een voorstelling te maken over transidentiteit, en over transformatie van mensen én van een wereld die voortdurend in beweging is. Heden en verleden, transformatie en stagnatie, het mythische en het alledaagse vloeien in elkaar over als in een aquarel. De mythe van Tiresias wordt weggerukt uit de oudheid en geplaatst in het hier en nu. Daarmee wordt duidelijk gemaakt dat transidentiteit zo oud is als de wereld, en tegelijk springlevend in het heden, hoezeer sommigen dat ook proberen te ontkennen. Net als de zieners uit het oude Griekenland verpakken de makers hun boodschap niet direct, maar in een intrigerend raadsel. Panta Rei, Oeden Menei, zeiden de oude Grieken al: alles stroomt, niets blijft.