There Is No Evil

Vier verhalen tonen de menselijke prijs van het doodstrafsysteem in Iran, waarbij gewone mensen worden gedwongen te kiezen tussen gehoorzaamheid, verzet en morele verantwoordelijkheid. Een echtgenoot komt thuis na een nachtdienst. Een jonge soldaat worstelt met een bevel dat hij niet kan accepteren. Een man die in isolatie leeft, draagt de gevolgen van een besluit dat jaren eerder werd genomen. En een jong koppel ontdekt dat het verleden van iemand die dicht bij hen staat anders is dan zij zich voorstelden. In deze verhalen beweegt Mohammad Rasoulof zich tussen het alledaagse en het buitengewone, en laat hij zien hoe politieke repressie diep kan doordringen in het privéleven. In plaats van autoritarisme uitsluitend te tonen via zijn instituties, richt There Is No Evil zich op de individuen die er doorheen moeten navigeren. Sommigen gehoorzamen, anderen verzetten zich, en weer anderen zoeken een manier om te leven met de gevolgen van hun keuzes. Het resultaat is een stille, verpletterende film over morele verantwoordelijkheid, medeplichtigheid en de prijs van gehoorzaamheid. De film werd gemaakt onder de schaduw van Rasoulofs eigen vervolging door de Iraanse autoriteiten. Op het Internationaal Filmfestival van Berlijn 2020, waar hij door een reisverbod niet aanwezig kon zijn, won There Is No Evil de Gouden Beer voor Beste Film.