Ken je me morgen?
Een persoonlijke zoektocht naar verbinding en nabijheid tijdens dementie
Deze voorstelling onderzoekt verschillende perspectieven op mantelzorg en stelt de vraag of dementie alleen verlies en verdriet brengt, of ook waarde en verbinding kan bieden. Door ruimte te geven aan kwetsbaarheid en verwondering wordt getoond dat dementie ook nieuwe vormen van nabijheid en communicatie kan openen. Met een combinatie van theater, video en live muziek wordt het publiek meegenomen in het dementieproces en de betekenis daarvan voor de rol van mantelzorger. Live gitaarbegeleiding zorgt voor een extra emotionele laag in de voorstelling. De maker werkt al jaren als theatermaker in de dementiezorg en maakte muzikale videoportretten van mensen met dementie. Toen haar eigen ouders de hersenaandoening kregen, werd zij zelf mantelzorger en bekeek zij haar opgebouwde kennis vanuit een nieuw en persoonlijk perspectief.