BLAUWZWART

In een muzikale monoloog volgt de toeschouwer de reis van iemand die probeert thuis te komen in een lichaam dat op twee plekken tegelijk lijkt te horen. Een jonge man maakt zeventien keer de oversteek naar Curaçao, trotseert zeventien keer de oceaan en komt telkens weer aan om opnieuw te vertrekken. Elke terugkeer is een nieuwe poging om grip te krijgen op de man die hij was, die hij is en die hij wil worden, steeds met de hoop dat juist deze reis brengt wat hij zoekt. Maar wat zoekt hij eigenlijk? De voorstelling laat zien dat thuiskomen soms betekent: durven vertrekken, en dat vluchten misschien wel een vorm van zoeken is. Om te helen moet je durven verliezen. BLAUWZWART is een onderzoek naar wat het betekent om te leven in een tussenruimte: niet hier, niet daar, maar ergens in de spanning daartussenin.